ยายเป

ยายดุ, เป็นระเบียบ, ไม่รวย, เป็นคนใต้, มือเลอะมันกุ้งกับพริกน้ำปลา หัวหอม (แดง) เวลาคลุกให้ลูกๆหลานๆกิน นึกถึงหน้ายายยิ้มตอนที่ยาย 80 up แล้วอยากจะหลบจากหน้าคอมพิวเตอร์พวกนี้ ไปร้องไห้ให้เปื้อนสูทซังกะบ๋วยนี้

เวลายายกอดนั้นเต็มแน่นและเต็มรัก และผมก็ไม่เข้าใจจริงว่า ทำไมยายซึ่งเป็นคนอนุรักษ์นิยมสุดๆ ถึงรักและเอ็นดู DNA ซึ่งมันไม่นิยมการอนุรักษ์ในตัวผม

คิดถึงยายแล้วก็คิดถึงอาหารเผ็ดๆ แล้วคิดถึงความร้อน แล้วคิดถึงความรักที่ไร้เงื่อนไข แล้วคิดถึงความสบายใจ แล้วคิดถึงคืนสุดท้ายของยาย แล้วคิดถึงน้ำตา แล้วคิดถึงโครงกระดูก แล้วคิดถึงเถ้าถ่าน แล้วคิดถึงปลาโคบ แล้วคิดถึงสิ่งนั้น สิ่งที่ทำให้นึกถึงเมืองไทย บ้านเก่าๆ หนังเก่าๆ แบบสรพงษ์ในมือปืน; สิ่งสิ่งนั้น แน่นอนมันหายไป แต่เมืองไทย ยังไม่หาย เพราะยายยังอยู่กับผม ทุกครั้งที่ผมกลัว ผมนึกถึงยาย เพราะยายจะปกป้องผม ไม่ต้องมีเหตุผลมากก็ได้ โง่ก็ได้ แต่ก็สบายใจได้

Advertisement